Sirrin Wayar Suruka yana ɗaya daga cikin abubuwan da ke iya girgiza rayuwar aure farat ɗaya, kuma Maryam ba ta taɓa tunanin cewa rayuwar aure za ta canja mata komai cikin ɗan lokaci ba.
Bayan watanni uku da aurensu, ta koma gidan iyayen mijinta saboda ana gyaran sabon gidansu.
Gidan yana da faɗi, cike da mutunci da kwanciyar hankali.
Mahaifin mijinta mutum ne mai nutsuwa.
Surukarta kuma, Hajiya Zulaiha, mace ce mai kirki wadda kowa a unguwa ke girmamawa.
Tun ranar da Maryam ta shiga gidan, Hajiya Zulaiha ta karɓe ta kamar ɗiyarta ta cikinta.
Ba ta taɓa nuna bambanci ba.
Ba ta taɓa ɗaga mata murya ba.
Hakan ya sa Maryam ta fara jin cewa ta yi dace da wannan gida.
Duk da haka…
Akwai wani abu guda ɗaya da ke damunta.
Duk lokacin da wayar Hajiya Zulaiha ta yi ƙara da dare, sai ta fita daga cikin gida.
Ba ta son kowa ya ji abin da take faɗa.
Ko mijinta ma ba ya tambayarta.
Maryam ta yi ƙoƙarin manta da hakan.
Ta ce wataƙila harkokin iyali ne kawai.
Amma abin ya ci gaba.
Kusan kowace dare.
Da zarar agogo ya nuna ƙarfe goma sha ɗaya…
Wayar za ta yi ƙara.
Sai Hajiya Zulaiha ta fita zuwa falo ko tsakar gida domin amsa kiran.
Maryam ta fara lura da cewa idan ta dawo daga wayar, yanayinta yana sauyawa.
Wasu lokuta tana share hawaye.
Wasu lokuta kuma tana zama cikin tunani na dogon lokaci.
Amma da safe…
Sai ta dawo kamar babu abin da ya faru.
Maryam ta rasa abin da za ta yi.
Ta tambayi mijinta cikin hikima.
Ya yi murmushi kawai.
Ya ce,
“Mahaifiyata tana da wasu tsoffin ƙawayenta da suke yawan waya da dare. Kada ki damu.”
Amsar ba ta gamsar da Maryam ba.
Sai dai ta yi shiru.
Wata rana…
Ana saura kwanaki kaɗan a cika watanni huɗu da aurensu.
An yi ruwan sama mai ƙarfi.
Wutar lantarki ta ɗauke.
Kowa ya kwanta da wuri.
Da misalin ƙarfe goma sha ɗaya na dare…
Maryam ta farka saboda ƙarar iska.
Ta lura falon gidan yana da ɗan datti saboda iska ta shigo ta taga.
Ta ɗauki tsintsiya da kyalle.
A hankali…
Ba tare da ta kunna babban fitila ba…
Ta fara goge falon.
Gidan ya yi tsit.
Sai sautin ruwan sama kawai ake ji.
A wannan lokacin ne…
Wayar Hajiya Zulaiha ta yi ƙara.
Kamar yadda aka saba…
Ta fito daga ɗakinta.
Ba ta lura cewa Maryam tana cikin duhun falon ba.
Ta tsaya kusa da taga.
Ta ɗaga wayar.
Murya a hankali.
Cike da damuwa.
Sai Maryam ta ji ta ce…
“Don Allah… kada ki bari ta san gaskiyar nan yanzu.”
Maryam ta tsaya cak.
Numfashinta ya ɗauke.
Hajiya ta sake cewa cikin rawar murya…
“Idan ta gano abin da ya faru kafin lokacin da ya dace… komai zai lalace…”
Maryam ta riƙe kyallen da ke hannunta da ƙarfi.
Zuciyarta ta fara bugawa da sauri.
“Wacece ake magana a kanta?”
“Wace irin gaskiya ce ake ɓoyewa?”
Ta matsa kaɗan domin ta ji ƙarin bayani…
Sirrin Wayar Suruka: Kashi na Biyu
Maryam ta tsaya a inda take.
Ba ta ƙara motsawa ba.
Zuciyarta na bugawa da ƙarfi.
Ta ci gaba da sauraro cikin natsuwa.
Sai ta ji Hajiya Zulaiha ta ce cikin muryar da take cike da damuwa,
“Na san za ta ji zafi idan ta sani yanzu… amma ba wannan ne lokacin da ya dace ba.”
Maryam ta rasa abin da za ta yi.
Ta fara tunanin ko akwai wani babban sirri da ake ɓoye mata.
Ko mijinta ma yana da hannu a ciki.
Ko kuwa aurenta ne yake cikin haɗari.
Kafin ta ƙara jin wani abu…
Sai Hajiya Zulaiha ta juya.
Maryam ta yi saurin komawa cikin ɗakinta.
Ta kwanta.
Amma barci ya ƙi zuwa.
Washegari da safe…
Komai ya ci gaba kamar babu abin da ya faru.
An karya kumallo tare.
Kowa yana dariya.
Sai dai Maryam ba ta iya sakin jiki ba.
Duk lokacin da ta kalli surukarta…
Sai kalaman daren jiya su dawo mata.
Mijinta, Ahmad, ya lura da canjin fuskarta.
Ya tambaye ta lafiya.
Ta yi murmushi kawai.
Ta ce,
“Ba komai.”
Amma zuciyarta ta san akwai wani abu.
Kwana biyu suka wuce.
Maryam ta fara nisantar kowa a gidan.
Ba ta cika hira ba.
Ba ta sake dariya kamar da ba.
Hajiya Zulaiha ta lura.
Ta kira Maryam cikin ɗakinta da yamma.
Ta ce,
“Maryam, ina ganin akwai abin da ke damunki.”
Maryam ta yi shiru.
Hawaye suka cika idanunta.
Daga ƙarshe ta ce,
“Hajiya… na ji abin da kika faɗa a waya kwanakin baya.”
Nan take fuskar Hajiya ta sauya.
Ba saboda fushi ba.
Sai dai saboda ta gane cewa lokacin da take gudu ya riga ya zo.
Ta zauna kusa da Maryam.
Ta kama hannunta cikin tausayi.
Ta ce,
“Na yi fatan ba za ki ji wannan maganar ba kafin lokacin da ya dace.”
Maryam ta kalli surukarta cikin tashin hankali.
Hajiya ta ci gaba da magana.
“Ba ke nake ɓoye wa sharri ba.”
“Ba kuma aurenki nake son rushewa ba.”
“Abin da nake ƙoƙarin karewa… zuciyarki ce.”
Maryam ta ƙara rikicewa.
Ta ce,
“Hajiya, ban fahimta ba.”
Hajiya Zulaiha ta numfasa.
Ta ce,
“Kwanaki kaɗan kafin aurenku, likitoci sun gano cewa mahaifiyarki tana fama da wata cuta mai tsanani.”
“Amma ta roƙe mu kada mu gaya miki.”
“Ta ce idan kika sani kafin bikin, za ki soke komai ki dawo gare ta.”
“Ta so ki fara rayuwar aure cikin farin ciki.”
“Kuma ita da kanta ta ce idan lokaci ya yi, za ta sanar da ke.”
Hawaye suka fara zuba daga idanun Maryam.
Ba ta yi tsammanin wannan ba.
Ta yi tunanin ana ɓoye mata wani mugun sirri.
Ashe…
Ana ƙoƙarin kare zuciyarta ne.
Hajiya ta ci gaba.
“Wayar da kika ji ina yi…”
“Da ƙanwarta nake magana.”
“Kullum ina tambayar yadda lafiyarta take.”
“Kuma ina addu’ar Allah Ya ba ta sauƙi.”
Maryam ta fashe da kuka.
Ta rungumi surukarta.
Ta ce,
“Ki yi haƙuri Hajiya.”
“Na yi mummunan zato a ranki.”
Hajiya ta share mata hawaye.
Ta ce,
“Rayuwa tana koya mana darasi.”
“Ba duk abin da kunnuwanmu suka ji ba ne yake nuna cikakkiyar gaskiya.”
Da wannan yamma…
Hajiya Zulaiha ta kira Ahmad.
Suka zauna tare da Maryam.
Cikin natsuwa suka gaya mata cikakken halin da mahaifiyarta ke ciki.
Washegari da safe…
Duk suka yi tafiya zuwa garinsu domin su ziyarci mahaifiyarta.
Da ta ga Maryam ta shigo ɗakin…
Ta yi murmushi mai cike da ƙauna.
Ta ce,
“Na san wata rana za ki gane dalilin da ya sa na ɓoye miki gaskiyar.”
Maryam ta durƙusa.
Ta rungume mahaifiyarta.
Ta ce,
“Na yafe miki.”
“Kuma na gode da irin ƙaunar da kika nuna min.”
Tun daga wannan rana…
Maryam ta daina yanke hukunci da abin da ta ji kawai.
Ta fara tambaya kafin ta yanke shawara.
Haka kuma dangantakarta da surukarta ta ƙara ƙarfi fiye da da.
Domin ta fahimci cewa wasu sirrika ba ana ɓoye su ba ne domin cutarwa.
Ana ɓoye su ne domin kare zuciyar wanda ake ƙauna.
Darasin Labarin
Rayuwa tana koya mana cewa ba duk abin da muka ji ko muka gani ba ne yake bayyana cikakkiyar gaskiya. Yin zato ba tare da tambaya ba na iya lalata kyakkyawar dangantaka. Fahimta, haƙuri, da tattaunawa cikin natsuwa su ne ginshiƙan zaman lafiya a cikin iyali.
FAQs
1. Mene ne babban darasin da ke cikin “Sirrin Wayar Suruka”?
Babban darasin shi ne kada mutum ya yi gaggawar yanke hukunci bisa abin da ya ji ko ya gani. Sau da yawa akwai cikakken bayani da ba mu sani ba, kuma tattaunawa cikin hikima ita ce hanya mafi kyau wajen gano gaskiya.
2. Me ya sa Hajiya Zulaiha ta ɓoye gaskiyar daga Maryam?
Ba don cutar da ita ba ne. Ta mutunta burin mahaifiyar Maryam, wadda ta so ‘yarta ta fara rayuwar aure cikin farin ciki kafin ta san halin rashin lafiyarta. Manufarsu ita ce kare zuciyarta, ba yaudararta ba.
3. Ta yaya wannan labari zai taimaka wa iyalai?
Labarin yana tunatar da iyalai muhimmancin amana, haƙuri, da yin magana cikin gaskiya lokacin da ya dace. Haka kuma yana nuna cewa zato da rashin tambaya na iya haifar da rashin fahimta tsakanin miji, mata, da sauran ‘yan uwa.
