Kyauta Mai Ban Mamaki Ta Sa Maryam Ta Yi Zargin Surukarta, Amma Gaskiyar Ta Taba Zuciyar Kowa

Sallah ta rage kwana uku.

Gidan Ahmad da Maryam ya cika da shirye-shirye. Ana gyaran gida, ana shirin girke-girke, kuma Hajiya Zulaiha tana ta ba da umarni cikin natsuwa kamar yadda ta saba.

Da misalin ƙarfe goma na safe, aka ji ana ƙwanƙwasa ƙofa.

Maryam ce ta fito.

A bakin ƙofar, wani matashi ne sanye da kayan aiki na kamfanin isar da kaya. A hannunsa akwai wata kyauta da aka nannade cikin takarda mai launin zinariya.

Ya ce cikin ladabi:

“Hajiya Zulaiha ce?”

Maryam ta amsa da eh.

Sai ya miƙa mata kyautar.

Ta duba ko akwai sunan wanda ya aiko.

Amma babu.

Sai dai an rubuta kalmomi kaɗan a jiki.

“Za a buɗe ranar Sallah.”

Maryam ta yi mamaki.

Ta kai wa Hajiya kyautar.

Da zarar Hajiya Zulaiha ta ga abin, murmushinta ya ɓace na ɗan lokaci.

Ta karɓa cikin nutsuwa.

Ta shafa saman kunshin da tafin hannunta, kamar tana tuna wani abu mai nisa.

Sai ta ce cikin murya mai laushi,

“Ki bar ta a ɗakina, Maryam.”

Ba ta ƙara cewa komai ba.

Maryam ta yi mamaki.

Tun daga wannan rana, duk lokacin da Hajiya ta shiga ɗakinta, sai ta ɗan tsaya tana kallon kyautar na wasu dakiku kafin ta ci gaba da abin da take yi.

Wani lokaci ma idanunta kan cika da hawaye.

Amma idan Maryam ta tambaye ta ko lafiya, sai ta yi murmushi kawai ta ce,

“Lafiya ƙalau, ‘yata.”

Maryam ta fara shiga tunani.

Wace irin kyauta ce wannan?

Wa ya aiko ta?

Me ya sa Hajiya ta ƙi buɗewa tun yanzu?

Kuma me ya sa take ɓoye abin da ke cikin zuciyarta?

A hankali, tambayoyin suka fara mamaye zuciyar Maryam… yayin da ranar Sallah ke ƙara matsowa.

Ci Gaban Labarin

Ranar Sallah ta waye cikin farin ciki.

An idar da sallar Idi.

Dangi da maƙwabta suka fara shigowa suna taya juna murna.

Bayan an ci abinci, Hajiya Zulaiha ta ce,

“Don Allah kowa ya zauna na ɗan lokaci. Akwai wani abu da nake son ku gani.”

Maryam ta kalli Ahmad.

Shi ma bai san abin da Hajiya take nufi ba.

Hajiya ta tashi ta shiga ɗakinta.

Ta fito da waccan kyautar da aka kawo kwanaki uku da suka gabata.

Ta zauna a tsakiyar falon.

Ta yi shiru na wasu dakiku.

Sai ta ce,

“Wanda ya aiko wannan kyauta ya ce a buɗe ta ne ranar Sallah… kuma ina so ku ma ku san dalilin hakan.”

Ta fara buɗe kunshin a hankali.

Ba zinariya ba ce.

Ba kuɗi ba ne.

Ba waya ba ce.

A ciki akwai ƙaramin kwandon dabino da aka saka da hannu, sai wata ƙaramar rigar jariri da aka ɗinka da hannu cikin tsabta.

Maryam ta ƙara mamaki.

Sai kuma wata takarda.

Hajiya ta miƙa wa Ahmad ya karanta.

Ahmad ya fara karantawa da murya mai ƙarfi.

“Assalamu Alaikum Hajiya Zulaiha.

Wataƙila ba za ki tuna da ni ba. Shekaru ashirin da biyu da suka wuce, ni da mahaifiyata mun zo gidanki lokacin da ba mu da abin da za mu ci a kwanakin Sallah.

Kin ba mu abinci, kin ba ni tufafi, sannan kin ce, ‘Idan Allah Ya hore maka, ka taimaki wani kamar yadda aka taimake ka.’

A yau ni likita ne. Na gina iyali, kuma ban taɓa mantawa da wannan rana ba.

Na yi wannan ƙaramin kwando da hannun matata domin ya zama tunawa da alherinki. Rigar jaririn kuma na aiko ta ne saboda na ji Ahmad da Maryam suna addu’ar samun zuri’a. Allah Ya cika muku burinku kamar yadda kika cika mana da bege shekaru da suka wuce.

Na gode, Hajiya.”

Da Ahmad ya gama karantawa…

Falon ya yi shiru.

Maryam ta ji hawaye suna gangaro mata.

Ta kalli Hajiya Zulaiha.

“Ashe wannan ne ya sa kika kasa buɗe kyautar?”

Hajiya ta yi murmushi tare da share hawaye.

Ta ce,

“Ba don ina ɓoye wani sirri ba ne. Na san idan na buɗe ta tun farko, ba zan iya riƙe kaina ba. Ina son ranar Sallah ta zama ranar godiya ga Allah.”

Maryam ta matsa kusa da ita.

Ta rungume ta.

Ta ce,

“Hajiya, kin koya mini cewa ƙaramin alheri da mutum yake yi yana iya canza rayuwar wani har abada.”

Hajiya ta shafa kanta.

Ta ce,

“Ki riƙa yin alheri ko da ba ki ga sakamakonsa nan take ba. Allah ne yake adana shi.”

A wannan rana, gidan ya cika da hawaye na farin ciki.

Ba saboda kyautar ba…

Sai saboda sun ga yadda alheri guda ɗaya zai iya dawo wa bayan shekaru da farin ciki da addu’a.

Ƙarshen Labarin

Maryam ta fahimci cewa wasu kyaututtuka ba darajarsu take cikin tsadarsu ba, amma cikin tarihin da suke ɗauke da shi. Tun daga wannan rana, ta yi alƙawarin cewa duk lokacin da Allah Ya hore mata, za ta taimaki wani ba tare da jiran yabo ko sakamako ba.

Darasin Rayuwa

Alherin da aka yi da zuciya ɗaya ba ya ɓacewa. Wata rana zai dawo maka ta hanyar da ba ka taɓa zato ba. Kada ka raina ƙaramin taimako, domin yana iya canza rayuwar wani har abada.

Tambayoyi (FAQs)

1. Me ya sa Hajiya Zulaiha ba ta buɗe kyautar nan da nan?

Saboda ta gane daga wanda ya aiko ta, kuma ta san hakan zai motsa zuciyarta sosai. Ta zaɓi ta jira ranar Sallah domin ta raba wannan farin ciki da iyalinta.

2. Mene ne ya sa Maryam ta shiga tunani?

Domin babu sunan wanda ya aiko kyautar, kuma ta ga Hajiya tana nuna wani yanayi na damuwa da tunani ba tare da ta bayyana dalili ba.

3. Mene ne babban darasin wannan labari?

Kada a raina alheri. Abu kaɗan da ka yi wa wani cikin gaskiya na iya zama babban dalilin sauyin rayuwarsa, kuma wata rana zai dawo maka da albarka da godiya.